انسان، واقعا موجودِ عجیبی‌ست. یکی در عالمِ فراموشی، چیزها

انسان، واقعا موجودِ عجیبی‌ست. یکی در عالمِ فراموشی، چیزهایی را حفظ می‌کند و یکی در عالمِ هوشیاری،تمنّای فراموشی.
متاسفانه یا خوشبختانه، هیچ فرمولی هم برای این زندگی، کارساز نیست. و هر کسی مجبور است به روشِ خودش، آن را تمام کند.
یکی دائم از گذشته، فرار می‌کند و دیگری، فقط چسبیده به گذشته‌اش.
دیدگاه ها (۱۶)

تمام اکسیژن های دنیا را هم بیاورند به کارم نمی آیندمن پر از ...

مـــرد از زن خیـــلی تنـــهاتره! مـــــرد لاکـــ به ناخـونا...

هیچ مگسی در اندیشه فتح ابرها نیست،و هیچ گرگی، گرگ دیگر را به...

عشق یک جوشش کور است و پیوندی از سر نابیناییدوست داشتن پیوندی...

اوسی سونیکمو اپدیت داددمممم ✨ بیوگرافی استرا (Astra) ✨نام: ا...

بررسی شعر «مریض تخت آخری» از (کاظم بهمنی) از قطعه «مریض تخت ...

چند سالیه که ذهنم شدیداً درگیرِ یه موضوعه، و نمی‌تونم کم‌و‌ب...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط