تـــو بـــه افـتــــادن مـــــن

تـــو بـــه افـتــــادن مـــــن

در خــیــابـــان خـنـــدیـــــدے

و مـــــن هـــمــــــه ے حــــواســـم

بـــه چــشـــمــانِ مــردم شــهـــر بـــــود

ڪــه عــاشــقِ خـنـده هـایــت نـشـونــد ......
دیدگاه ها (۳)

یه چیزایی هست نه میشه به زبون آوردنه رو کاغذ و نه میشه فرامو...

آنگونه مست بودمکه از تمام دنیاتنهادلمهوای تو راکرده بود . . ...

بوسه نه... خنده‌ی گرم ازدهنت کافی بوداین همه عطر چرا؟ پیرهنت...

همه آرام گرفتند ٬٬٬ و شب از نیمه گذشت٬٬٬ ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط