بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
سالروز میلاد حضرت امام رضا علیه السلام؛
السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وَلِیَّ اللَّه؛ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا حُجَّةَ اللَّه؛
أَلسَّلٰامُ عَلَیکَ یٰا عَلی اِبنِ موسَی أَلرّضٰآ أَلمُرتَضٰی
حضرت امام رضا علیه السلام، هشتمین امام منصوب از سوی خداوند سبحان برای جانشینی رسول خدا صلوات الله علیه و آله در هدایت بندگانش میباشند.
پدر بزرگواشان، حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام و مادرشان جناب نجمه خاتون علیها السلام بودند و در سال 148هجری، در شهر مدینه به دنیا آمدند.
امام کاظم علیه السلام،در سال 183 هجری قمری، در زندان و به امر خلیفۀ وقت، هارون عباسی لعنة الله علیه به شهادت رسیدند، بنابراین حضرت رضا علیه السلام، در سن 35 سالگی، عهدهدار مسئولیت سنگین امامت گردیدند.
کنیۀ ایشان، ابوالحسن میباشد و ایشان نیز القاب متعددی داشتند که مشهورترین آن رضا میباشد.
امام کاظم علیه السلام به یاران خود می فرمودند:قلْتُ لِوَلَدِیَ الرِّضَا - من فرزندم را رضا مىخوانم و می فرمودند: ایشان را رضا بخوانید.
این لقب از سوی خداوند سبحان عطا شده است؛فرزند ایشان، حضرت امام جواد علیه السلام فرمودند: پدرم را خداى تعالى رضا لقب داده است.
فضایل ایشان، همچون سایر امامان علیهم السلام، قابل شمارش نیستند، چرا که آنان اسم الله الاعظم وخلیفة الله میباشند؛اما آن چه که دیگران دیده و توصیف نمودهاند، قابل توجه است.
ابراهیم بن عباس گوید: امام رضا (علیه السلام) نشد که به کسى در سخن گفتن ظلم یا جفا کند، هر که با او سخن مى گفت، کلام او را قطع نمىنمود و مجال مىداد تا آخر سخنش را بگوید. اگر کسى حاجت پیش او مىآورد در صورت امکان، ابداً او را رد و مأیوس نمىکرد. ندیدم که در پیش کسى پایش را دراز کند، و ندیدم در پیش کسى تکیه زند. ندیدم که به کسى از غلامانش ناسزا بگوید، ندیدم که آب دهان را به زمین اندازد، و ندیدم که با صدا و قهقهه بخندد بلکه فقط تبسم مى نمود.
چون سفره طعام را باز مىکردند، همه خدمتکاران و غلامانش را و حتى دربان را با خود در سر سفره مىنشاند. شبها کم مىخوابید، بیشتر بیدار مىماند، اکثر شبها از اول تا آخر احیا مىنمود، بسیار روزه مى گرفت، در هر ماه سه روز روزه از وى فوت نمىشد.مىفرمود:این روزه همه عمر است- ذلک صومُ الدّهر.
در پنهانى بسیار احسان مىنمود و صدقه میداد؛این کار را بیشتر در شبهاى ظلمانى انجام مىداد،هر که گوید: نظیر او را در خوبى دیدهام، باور نکنید.(ادامه دارد...)
قسمت اول :
سالروز میلاد حضرت امام رضا علیه السلام؛
السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وَلِیَّ اللَّه؛ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا حُجَّةَ اللَّه؛
أَلسَّلٰامُ عَلَیکَ یٰا عَلی اِبنِ موسَی أَلرّضٰآ أَلمُرتَضٰی
حضرت امام رضا علیه السلام، هشتمین امام منصوب از سوی خداوند سبحان برای جانشینی رسول خدا صلوات الله علیه و آله در هدایت بندگانش میباشند.
پدر بزرگواشان، حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام و مادرشان جناب نجمه خاتون علیها السلام بودند و در سال 148هجری، در شهر مدینه به دنیا آمدند.
امام کاظم علیه السلام،در سال 183 هجری قمری، در زندان و به امر خلیفۀ وقت، هارون عباسی لعنة الله علیه به شهادت رسیدند، بنابراین حضرت رضا علیه السلام، در سن 35 سالگی، عهدهدار مسئولیت سنگین امامت گردیدند.
کنیۀ ایشان، ابوالحسن میباشد و ایشان نیز القاب متعددی داشتند که مشهورترین آن رضا میباشد.
امام کاظم علیه السلام به یاران خود می فرمودند:قلْتُ لِوَلَدِیَ الرِّضَا - من فرزندم را رضا مىخوانم و می فرمودند: ایشان را رضا بخوانید.
این لقب از سوی خداوند سبحان عطا شده است؛فرزند ایشان، حضرت امام جواد علیه السلام فرمودند: پدرم را خداى تعالى رضا لقب داده است.
فضایل ایشان، همچون سایر امامان علیهم السلام، قابل شمارش نیستند، چرا که آنان اسم الله الاعظم وخلیفة الله میباشند؛اما آن چه که دیگران دیده و توصیف نمودهاند، قابل توجه است.
ابراهیم بن عباس گوید: امام رضا (علیه السلام) نشد که به کسى در سخن گفتن ظلم یا جفا کند، هر که با او سخن مى گفت، کلام او را قطع نمىنمود و مجال مىداد تا آخر سخنش را بگوید. اگر کسى حاجت پیش او مىآورد در صورت امکان، ابداً او را رد و مأیوس نمىکرد. ندیدم که در پیش کسى پایش را دراز کند، و ندیدم در پیش کسى تکیه زند. ندیدم که به کسى از غلامانش ناسزا بگوید، ندیدم که آب دهان را به زمین اندازد، و ندیدم که با صدا و قهقهه بخندد بلکه فقط تبسم مى نمود.
چون سفره طعام را باز مىکردند، همه خدمتکاران و غلامانش را و حتى دربان را با خود در سر سفره مىنشاند. شبها کم مىخوابید، بیشتر بیدار مىماند، اکثر شبها از اول تا آخر احیا مىنمود، بسیار روزه مى گرفت، در هر ماه سه روز روزه از وى فوت نمىشد.مىفرمود:این روزه همه عمر است- ذلک صومُ الدّهر.
در پنهانى بسیار احسان مىنمود و صدقه میداد؛این کار را بیشتر در شبهاى ظلمانى انجام مىداد،هر که گوید: نظیر او را در خوبى دیدهام، باور نکنید.(ادامه دارد...)
- ۷۲۳
- ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط