زن های ِ زیادی رو دیدم که تو زندگیشون بهشون خیانت شد، زن
زن های ِ زیادی رو دیدم که تو زندگیشون بهشون خیانت شد، زن های ِ زیادی رو دیدم که تو زندگیشون شریک ِ خیانت ِ مردی شدن!
جالب ترین نکته ای که تو هر دوی ِ این موارد دیدم این بود که زنی که بهش خیانت شده بود زن ِ دوم رو مقصر می دونست و زنی هم که آگاهانه باعث ِ خیانت ِ مردی به همسر و زندگیش شده بود زن ِ اول رو مقصر می دونست!
نظر ِ شخصی ِ خودم رو بخوام بگم، اینه که هیچ مردی نمی تونه به هیچ زنی خیانت بکنه مگر اینکه زن ِ دیگه ای حاضر بشه تو خیانتش شریک بشه!
وقتی مردی به هر دلیلی تو زندگیش به جایی میرسه که تصمیم می گیره به قول ِ خودش یه شیطنتایی بکنه و یه تایمی از زندگیشو با زن ِ دومی سپری کنه، ( این زن می تونه دوست ِ مثلن اجتماعی، دوس دختر، زن ِ صیغه ای، عقدی یا هر کوفت دیگه ای باشه!) مادامی که هیچ زنی حاضر نشه با هیچ دلیل ِ منطقی و غیر منطقی ای تن به چنین رابطه ای بده اون مرد قادر نخواهد بود به همسر و زندگیش خیانت بکنه!
اکثر ِ مردایی که دیدم و در موردشون شنیدم توجیهشون این بوده که همسرمو دوس ندارم، مامانم اینا برام گرفتنش، زنم بی احساسه، از نظر عاطفی ضعیفه، به من اهمیت نمیده و از این دست خزعبلات! و وقتی هم ازشون پرسیده شده چرا تن به چنین زندگی و رابطه ای دادی و چرا کاتش نمی کنی جواب دادن بخاطر ِ بچه م! تعداد اندکیشون هم منت گذاشتن و گفتمن نمی خوان زنشون بیوه بشه و دلشون می سوزه و نمی خوان آبروی زنه خانواده ش و در و همساده بره و از این دست شر و و ورجات!
نکته جالب ِ ماجرا اینه که زن ِ دومی که وارد ِ این رابطه شده برای ِ مرد دلسوزی هم می کنه و میگه طفلکی دلش به زندگیش خوش نیست و زنش بداخلاقه و اذیتش می کنه و درکش نمی کنه و ... زن اول هم معتقده یه زنیکه ای زیر پای ِ شوهرش نشسته و گولش زده و چیزخورش کرده وگرنه شوهرش اهل این صوبتا نبوده!!!
از همه این حرفا و توجیهات مسخره و احمقانه که بگذریم یه چیزی واضح و مبرهنه. اونم اینه که در نهایت کسی که قربانی میشه زن ها هستن! چه زنی که همسر ِ مرد ِ خیانتکاره چه زنی که شریک ِ خیانت ِ اون مرده!
چون اون مرد، بعد از یه مدت که رابطه پنهانی دلشو زد به زندگیش برمی گرده و به روی ِ مبارکش هم نمیاره که خیلی شیک و مجلسی داشته می ریده به زنش و بچه ش و زندگیش!
زن ِ اول، دونسته یا ندونسته به زندگیش با اون مرد ادامه میده و بدون ترک کردن ِ اون رابطه به گند کشیده شده، تو دلش قند آب می کنه که شوهرش سر عقل اومده و به زندگیش برگشته و زن ِ دوم هم باید خودشو جم و جور کنه و بره با یه مرد ِ خیانتکار ِ دیگه بریزه رو هم و انقد ادامه بده که جونش درآد!
همچنان معتقدم ما زن ها فقط و فقط خودمونیم که می تونیم فرصت ِ خیانت رو از یه مرد ِ بگیریم.
هیچ آدمی مجبور نیس تو هیچ شرایطی بمونه و بگنده، شرایط رو خودمون با خواست و اراده مون می تونیم تغییرش بدیم. شاید خیلی سخت باشه، شاید تاوان ِ سنگینی داشته باشه، ولی شدنیه!
به جای ِ اینکه بشینیم تو جمع های ِ زنونه و هی بگیم مردا همه شون فلانن و بیسارن، به این فکر کنیم که چقدر تو فلان و بیسار بودن ِ مردا سهیمیم؟
یه کم خودمون هوای ِ همدیگه رو داشته باشیم.
به هیچ مردی وهیچ زنی فرصت ِ خیانت ندیم!
جالب ترین نکته ای که تو هر دوی ِ این موارد دیدم این بود که زنی که بهش خیانت شده بود زن ِ دوم رو مقصر می دونست و زنی هم که آگاهانه باعث ِ خیانت ِ مردی به همسر و زندگیش شده بود زن ِ اول رو مقصر می دونست!
نظر ِ شخصی ِ خودم رو بخوام بگم، اینه که هیچ مردی نمی تونه به هیچ زنی خیانت بکنه مگر اینکه زن ِ دیگه ای حاضر بشه تو خیانتش شریک بشه!
وقتی مردی به هر دلیلی تو زندگیش به جایی میرسه که تصمیم می گیره به قول ِ خودش یه شیطنتایی بکنه و یه تایمی از زندگیشو با زن ِ دومی سپری کنه، ( این زن می تونه دوست ِ مثلن اجتماعی، دوس دختر، زن ِ صیغه ای، عقدی یا هر کوفت دیگه ای باشه!) مادامی که هیچ زنی حاضر نشه با هیچ دلیل ِ منطقی و غیر منطقی ای تن به چنین رابطه ای بده اون مرد قادر نخواهد بود به همسر و زندگیش خیانت بکنه!
اکثر ِ مردایی که دیدم و در موردشون شنیدم توجیهشون این بوده که همسرمو دوس ندارم، مامانم اینا برام گرفتنش، زنم بی احساسه، از نظر عاطفی ضعیفه، به من اهمیت نمیده و از این دست خزعبلات! و وقتی هم ازشون پرسیده شده چرا تن به چنین زندگی و رابطه ای دادی و چرا کاتش نمی کنی جواب دادن بخاطر ِ بچه م! تعداد اندکیشون هم منت گذاشتن و گفتمن نمی خوان زنشون بیوه بشه و دلشون می سوزه و نمی خوان آبروی زنه خانواده ش و در و همساده بره و از این دست شر و و ورجات!
نکته جالب ِ ماجرا اینه که زن ِ دومی که وارد ِ این رابطه شده برای ِ مرد دلسوزی هم می کنه و میگه طفلکی دلش به زندگیش خوش نیست و زنش بداخلاقه و اذیتش می کنه و درکش نمی کنه و ... زن اول هم معتقده یه زنیکه ای زیر پای ِ شوهرش نشسته و گولش زده و چیزخورش کرده وگرنه شوهرش اهل این صوبتا نبوده!!!
از همه این حرفا و توجیهات مسخره و احمقانه که بگذریم یه چیزی واضح و مبرهنه. اونم اینه که در نهایت کسی که قربانی میشه زن ها هستن! چه زنی که همسر ِ مرد ِ خیانتکاره چه زنی که شریک ِ خیانت ِ اون مرده!
چون اون مرد، بعد از یه مدت که رابطه پنهانی دلشو زد به زندگیش برمی گرده و به روی ِ مبارکش هم نمیاره که خیلی شیک و مجلسی داشته می ریده به زنش و بچه ش و زندگیش!
زن ِ اول، دونسته یا ندونسته به زندگیش با اون مرد ادامه میده و بدون ترک کردن ِ اون رابطه به گند کشیده شده، تو دلش قند آب می کنه که شوهرش سر عقل اومده و به زندگیش برگشته و زن ِ دوم هم باید خودشو جم و جور کنه و بره با یه مرد ِ خیانتکار ِ دیگه بریزه رو هم و انقد ادامه بده که جونش درآد!
همچنان معتقدم ما زن ها فقط و فقط خودمونیم که می تونیم فرصت ِ خیانت رو از یه مرد ِ بگیریم.
هیچ آدمی مجبور نیس تو هیچ شرایطی بمونه و بگنده، شرایط رو خودمون با خواست و اراده مون می تونیم تغییرش بدیم. شاید خیلی سخت باشه، شاید تاوان ِ سنگینی داشته باشه، ولی شدنیه!
به جای ِ اینکه بشینیم تو جمع های ِ زنونه و هی بگیم مردا همه شون فلانن و بیسارن، به این فکر کنیم که چقدر تو فلان و بیسار بودن ِ مردا سهیمیم؟
یه کم خودمون هوای ِ همدیگه رو داشته باشیم.
به هیچ مردی وهیچ زنی فرصت ِ خیانت ندیم!
- ۱۲.۷k
- ۱۶ اسفند ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط