ﺑﯽ ﺭﻭﯼ ﯾﺎﺭ ﺻﺒﺮ ﻣﯿﺴﺮ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ

ﺑﯽ ﺭﻭﯼ ﯾﺎﺭ ﺻﺒﺮ ﻣﯿﺴﺮ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ
ﺑﯽ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺣﺒﺎﺏ ﻣﺼﻮﺭ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ
ﺑﺎ ﺍﻭ ﺩﻣﯽ ﻭﺻﺎﻝ ﺻﺪ ﻻﺑﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﺗﻘﺮﯾﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﻣﻘﺮﺭ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻪ ﺍﯼ ﺑﺮﺑﺎﯾﻢ ﺯﻟﻌﻞ ﺍﻭ
ﻣﺸﮑﻞ ﺳﻌﺎﺩﺗﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ
ﺟﺰ ﺁﻧﮑﻪ ﺳﺮ ﺑﺒﺎﺯﻡ ﻭ ﺩﺭ ﭘﺎﯾﺶ ﺍﻓﺘﻢ
ﺩﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﭼﺎﺭﻩ ﯼ ﺩﮔﺮ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ
ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﺩﻝ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺯ ﺯﻧﺠﯿﺮ ﺯﻟﻒ ﺍﻭ
ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﮐﺎﻓﺮ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ
ﻋﺸﻘﺶ ﺣﮑﺎﯾﺘﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﻝ ﻧﻤﯽ ﺭﻭﺩ
ﻭﺻﻔﺶ ﻓﺴﺎﻧﻪ ﺍﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ
ﺗﺎ ﺑﻮﯼ ﺯﻟﻒ ﯾﺎﺭ ﻧﻤﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﺻﺒﺎ
ﺍﺯ ﺑﻮﯼ ﺍﻭ ﺩﻣﺎﻍ ﻣﻌﻄﺮ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ
ﺳﺎﻗﯽ ﺑﯿﺎﺭ ﺑﺎﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻋﯿﺶ ﺧﻮﺵ
ﺑﯽ ﻣﻄﺮﺏ ﻭ ﭘﯿﺎﻟﻪ ﻭ ﺳﺎﻏﺮ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ
ﮔﻔﺘﯽ ﺑﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﺎﺭ ﻣﯿﺴﺮ ﺷﻮﺩ
ﺗﺪﺑﯿﺮ ﭼﯿﺴﺖ ﺟﺎﻥ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ