بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم :
فراز 16) اللَّهُمَّ فَإِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِالْمحَمَّدِيَّةِ الرَّفِيعَةِ‌، وَ الْعَلَوِيَّةِ الْبَيْضَاءِ‌، وَ أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِهِمَا أَنْ تُعِيذَنِي مِنْ شَرِّ كَذَا وَ كَذَا‌، فَإِنَّ ذَلِكَ لَا يَضِيقُ عَلَيْكَ فِي وُجْدِكَ‌، وَ لَا يَتَكَأَّدُكَ فِي قُدْرَتِكَ وَ أَنْتَ عَلَي كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ - بار إلها! به مقام بلند و رفیع محمّدی و به ولایت روشن علوی به تو تقرّب می‌جویم؛ و به واسطۀ آن دو بزرگوار به درگاهت رو می‌کنم که مرا از شرّ این و آن نام دشمنان پناه دهی؛ همانا این پناه دهی در کنار توانایی‌ات، تو را به تنگنا نمی‌اندازد و در جنب قدرتت، تو را دچار زحمت و رنج نمی‌کند؛ و تو بر هر کاری توانایی.
شرحی مختصر :
الف) - نخستین نکته، همان اصل و اثر دعا می‌باشد که یعنی: خواندن و خواستن.
انسان،هر که باشد،و هرنیرویی که داشته باشد، باز هم نیازمند و فقیر است، البته نیازمند به خداوند منّان؛ لذا همیشه در مشکلات و گرفتاری‌ ها، روی به کسی، قدرتی و توانی می‌آورد که توانایی او را باور نموده است.
کفار و مشرکان، به قدرت‌های برتر جهان، که چون خودشان فقیر و محتاجند روی می‌آورند؛ مانند حکومت‌های فاسد عربی، که میلیاردها دلار به جیب امریکای جنایتکار ریخته‌اند که به آنها نیرو بخشد و از آنها محافظت نماید؛ و هنگام مواجه با خطرات نیز آنها را می‌خوانند که به دادشان برسد؛ و البته مأیوس نیز میشوند!
اما مؤمنان می‌دانند که همگان مخلوقات، بندگان و نیازمندان درگاه خداوند سبحان می‌باشند و تمام قوّت - توانمندی از آنِ اوست: أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا - (سوره بقره بخشی از آیه 165)
لذا به او پناه می‌برند، او را می‌خوانند و از او می‌خواهند؛ مضافاً بر این که مؤمنان، به نقش و اثر دعا واقف شده‌اند و میدانند که اگر از او نخواهند، مورد توجه ویژه و لطف او واقع نمی‌گردند؛ لذا در دشمنی‌ها و جنگ‌ها، باید فقط بر قوا و ابزار خود تکیه کنند و اگر ضعیف‌تر باشند، حتماً شکست می‌خورند. چنان که فرمود: قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًا - بگو اگر دعاى شما نباشد، پروردگارم هيچ اعتنايى به شما نمیكند؛ در حقيقت‏ شما به تكذيب پرداخته‏‌ايد و به زودى عذاب برشما لازم خواهد شد.(سوره فرقان آیه 77)
ب) - نکتۀ دوم آن است که بدانیم نقشۀ دشمن برای نابودی ما، پیش از حملات او در جنگ‌ های سخت و نرم، علیه ما تدوین می‌گردد؛ چه آن که برنامه‌ریزی و عمل برای هر دشمنی و جنگی، براساس نقشۀ قبلی صورت می‌پذیرد.(ادامه دارد...)