چه ساده درميان خنده ها ي ديگران با گريه به دنيا مي آييم ،

چه ساده درميان خنده ها ي ديگران با گريه به دنيا مي آييم ، و درگوشمان اذان مي خوانند ؛ و چه ساده درميان گريه هاي ديگران از دنيا مي رويم، و برايمان نماز مي خوانند ... در اين ميان معمايي است به نام زندگي ، آن هم چه کوتاه... به فاصله يک اذان تا يک نماز .......