خودم که هیچ،

خودم که هیچ،

دلم هیچ،

روزگارم هیچ ... !

بیـا که حال غزلهای من

پریشان است..

گیسوی شب هم سپید شد اما تو
نیامدی ،،،
که نیامدی ،،،
که نیامدی....
چرا به تو میگویند قهرمان ؟
ولی به من نمیگویند ؟!....

چون تو را اسیر خود کردم...
تو نکردی