میخواهم دو حقیقت تلخ را با شما در میان بگذارم که شای
♦️میخواهم «دو حقیقت تلخ» را با شما در میان بگذارم که شاید دوستشان نداشته باشید و برایتان سخت باشد که آنها را جدی بگیرید! آماده شنیدن هستید؟!
❗️ حقیقت تلخ اول- «عشق هرگز برای دوام و بقا رابطه عاطفی شما کافی نیست»
زوجهای بسیاری در سرویس زوجدرمانی من هستند که رابطهشان به مرز «نابودی» رسیده و من بارها و بارها در صحبتهایشان میشنوم که: «ما عاشق همدیگه هستیم، ما خیلی همدیگه رو دوست داریم». البته اینکه عاشق یکدیگر هستید عالیست اما هرگز برای دوام و بقا رابطهتان کافی نبوده و نیست!
✔️حالا حتما میپرسید خب چه کار کنیم پس⁉️
بیایید این جملهی معروف را که میگوید «سوالاتت را تغییر بده تا زندگیت تغییر کند» ملاک قرار دهیم و سوالات زیر را از خودتان بپرسید:
❇️ آیا شما و شریک عاطفیتان به همدیگر «احترام» میگذارید؟
❇️ آیا شریک عاطفیتان در کنار شما احساس «ارزشمندی» و «محترم بودن» میکند؟
❇️ آیا از یکدیگر «مراقبت» میکنید؟ منظورم مراقبت نسبت به نیازهای روانی/عاطفی یکدیگر است و نه صرفا نیازهای مادی.
❇️ آیا از یکدیگر «قدردانی» میکنید؟
❇️ آیا «بطور متقابل» به یکدیگر «خدمات» میدهید یا صرفا یکی به دیگری «سرویس و خدمات» میدهد؟
❇️ آیا وقتی خرابکاری میکنید، میتوانید «مسئولیتپذیر» هم باشید؟
❇️ آیا میتوانید «با یکدیگر» تعارضاتتان را حل و فصل کنید؟
❇️ آیا وقتی شریک عاطفیتان به شما میگوید که ناخواسته به او «آسیب و صدمه» زدهاید، میتوانید «همدلانه» و «غیر تدافعی» به او گوش دهید؟
❇️ آیا میتوانید «آسیبپذیریها و ضعفهایتان» را به شریک عاطفیتان نشان دهید؟
❇️ آیا برای شریک عاطفیتان آنقدر «امن» هستید که بتواند کنار شما «ضعف و آسیبپذیری» داشته باشد؟
مَخلص کلام اینکه «عشق هرگز کافی نیست» بلکه اینکه «چگونه به یکدیگر عشق میورزید سرنوشت رابطه شما را رقم خواهد زد».
❗️حقیقت تلخ دوم: اینکه بگویید موارد فوق را انجام خواهم داد به معنای اینکه «میتوانید» این کارها را انجام بدهید نیست!
بلکه فقط به معنای این است که «میخواهید» این کارها را انجام بدهید، ولی متاسفانه رابطهی موفق داشتن صرفا به نیت و خواستنِ شما بستگی ندارد!. بلکه به این وابسته است که چقدر میتوانید «تکرَوی» و «مَنیّت» خودتان را کنار بگذارید و با هم در یک «تیم» باشید، بهگونهای که هریک مراقب این باشد که آیا دیگری در کنارش احساس «دوست داشته شدن»، «ارزشمندی» و در «اولویت بودن» میکند یا نه.
❗️ حقیقت تلخ اول- «عشق هرگز برای دوام و بقا رابطه عاطفی شما کافی نیست»
زوجهای بسیاری در سرویس زوجدرمانی من هستند که رابطهشان به مرز «نابودی» رسیده و من بارها و بارها در صحبتهایشان میشنوم که: «ما عاشق همدیگه هستیم، ما خیلی همدیگه رو دوست داریم». البته اینکه عاشق یکدیگر هستید عالیست اما هرگز برای دوام و بقا رابطهتان کافی نبوده و نیست!
✔️حالا حتما میپرسید خب چه کار کنیم پس⁉️
بیایید این جملهی معروف را که میگوید «سوالاتت را تغییر بده تا زندگیت تغییر کند» ملاک قرار دهیم و سوالات زیر را از خودتان بپرسید:
❇️ آیا شما و شریک عاطفیتان به همدیگر «احترام» میگذارید؟
❇️ آیا شریک عاطفیتان در کنار شما احساس «ارزشمندی» و «محترم بودن» میکند؟
❇️ آیا از یکدیگر «مراقبت» میکنید؟ منظورم مراقبت نسبت به نیازهای روانی/عاطفی یکدیگر است و نه صرفا نیازهای مادی.
❇️ آیا از یکدیگر «قدردانی» میکنید؟
❇️ آیا «بطور متقابل» به یکدیگر «خدمات» میدهید یا صرفا یکی به دیگری «سرویس و خدمات» میدهد؟
❇️ آیا وقتی خرابکاری میکنید، میتوانید «مسئولیتپذیر» هم باشید؟
❇️ آیا میتوانید «با یکدیگر» تعارضاتتان را حل و فصل کنید؟
❇️ آیا وقتی شریک عاطفیتان به شما میگوید که ناخواسته به او «آسیب و صدمه» زدهاید، میتوانید «همدلانه» و «غیر تدافعی» به او گوش دهید؟
❇️ آیا میتوانید «آسیبپذیریها و ضعفهایتان» را به شریک عاطفیتان نشان دهید؟
❇️ آیا برای شریک عاطفیتان آنقدر «امن» هستید که بتواند کنار شما «ضعف و آسیبپذیری» داشته باشد؟
مَخلص کلام اینکه «عشق هرگز کافی نیست» بلکه اینکه «چگونه به یکدیگر عشق میورزید سرنوشت رابطه شما را رقم خواهد زد».
❗️حقیقت تلخ دوم: اینکه بگویید موارد فوق را انجام خواهم داد به معنای اینکه «میتوانید» این کارها را انجام بدهید نیست!
بلکه فقط به معنای این است که «میخواهید» این کارها را انجام بدهید، ولی متاسفانه رابطهی موفق داشتن صرفا به نیت و خواستنِ شما بستگی ندارد!. بلکه به این وابسته است که چقدر میتوانید «تکرَوی» و «مَنیّت» خودتان را کنار بگذارید و با هم در یک «تیم» باشید، بهگونهای که هریک مراقب این باشد که آیا دیگری در کنارش احساس «دوست داشته شدن»، «ارزشمندی» و در «اولویت بودن» میکند یا نه.
- ۳۵
- ۲۵ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط