چنین است رسم جهانِ جهان
همی راز خویش از تو دارد نهان
نسازد تو ناچار با او بساز
که روزی نشیب است و روزی فراز
دیدگاه ها (۱)

‌هر نگاهِ ساده ی توواسه من یه اتفاقه

‌هرگز ز دل امید گل آوردنم نرفت این شاخ خشک،زنده به بوی بهار ...

‌زنعشقی را که برای آن گریسته است فراموش نمی‌کند

شب‌ها با تو عاشقی را تجسم می‌کنم واین است که عاشق شب‌هایم

به یادِ تو اندر شبِ تیره بازهمی با ستاره بگویم رازچو خورشید ...

#شعر_معاصرشوق دیدار توام هستچه باکبه نشیب آمدم اینک ز فرازبه...

#شعر_قدیمی 🍃بیا که در غم عشقت مشوشم بی توبیا ببین که در این ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط