خرافه مےگویند بانو !

خرافه مےگویند بانو !
مگر مےشود محبت
دلیلِ دورے باشد ؟
این مردم چه بددل شده اند بانو!
یکے نیست
رو در رو در صورتشان
زل بزند بگوید
آخر آدمِ عاقل کمےفکر کن
مےدانے بانو . .
تقصیرِ خودمان است
ما که خدا نیستیم ..
خدا هم از ما چنین انتظارےندارد
خدا محبت مےکند
به همه و همه جا و همه وقت
ما نمےبینیم ..
اما باز محبت مےکند
ما دور نمے شویم بانو!
ما گم مےشویم
در هیاهوے بےچیزِ این دنیا
وگرنه خانه ےاول و آخرمان
خانه ے خداست !
بس که حقیقےست ..
بس که خالص است
بس که خدایےست ...
ما آدمها محبت که مےبینیم
دور نمے شویم
گم مے شویم بانو
گــــــم
و خیال مےکنیم
همه جا یک اندازه محبت مےبینیم
فکر مےکنیم
حتما کسے هستیم که
اینهمه خوبےمےکنند
لحظه اے نمے نشینیم
بگوییم به خودمان
شاید کسےجایے دیگر نباشد
یا اگر باشد
خالصانه نباشد
قانع نیستیم بانو!
نیستیم!