هوالشهید

هوالشهید
خوش آن روزی که نوبت بر من افتد...

در جوار بارگاه حضرت‌زینب کبری(س)
طلبه شهید مداح اهل بیت، کربلایی حجت اسدی به کاروان شهدای مدافع حرم پیوست

کربلایی حجت الله اسدی، مداح اهل‌بیت و مسئول هیأت حسین جان (ع) قزوین، در شب شهادت حضرت‌زهراء(س)، به مقام شهادت نائل آمد. شهید حجت اسدی در شب شهادت حضرت صدیقه طاهره (س) از ناحیه پهلو و بازو ترکش خورد و در جوار بارگاه حضرت‌زینب کبری(س) به شهادت رسید. او از بسیجیان قدیمی و با سابقه شهر قزوین بود که در انفجارهای انتحاری پی در پی روز گذشته در اطراف حرم حضرت زینب (س) به کاروان شهدای کربلای امام حسین (ع) پیوست.
اخلاص و صفا و مجاهده او در اجرای برنامه‌های هیأت حسین‌جان قزوین، در اداره یادمانهای شهدا در جنوب، در برگزاری مراسم اربعین در کربلا، درخاطر و ذهن دوستان و یارانش موج می زند. شهید حجت اسدی از ذاکران اهل بیت، فعالان فرهنگی قزوین و از مسئولان هیأت مذهبی عاشوراء و هیأت عزاداران حسین‌جان (ع) این شهر به‌شمار می‌رفت که نقش پررنگی در جریانات مذهبی قزوین ایفا کرده بود. این شهید در زمان حمله آمریکا به شهرهای مقدس نجف و کربلا، بصورت شخصی و داوطلبانه برای دفاع از حرم امام حسین (ع) و حرم امیرالمومنین علی (ع) به عراق رفته و با متجاوزین آمریکایی و انگلیسی جنگیده بود.
یارانش میگویند: همیشه کارهای فرهنگیِ سنگین با آقا حجت بود. شهدای یادمان والفجر یک و شهدای جبهه‌های غرب، حضرتِ معصومه (س) و صحن‌های جدید و نمایشگاه‌هایش، اردوگاه شهدای علم و فناوری و هیأت‌ها و دست‌اندرکاران برنامه «شب وداع»، مسئولان فرهنگی بعثه رهبری و حاضران در برنامه حسینیه قمی‌های کربلا در ایام اربعین، نجف و صحن حضرت زهرا، مسجد جامع المهدی (عج) و نمازگزارهایش، و همه بچه‌های هیأت حسین‌جان (ع) قزوین، شاهدان این حرف هستند.
این طلبه مجاهد و ذاکر و خادم اهلبیت(ع) سابقه خادمی شهدا در مناطق فکه شمالی، معراج شهدای اهواز، دارسوین کردستان، و خادمی زوار اربعین اباعبدالله در کربلا را داشت. کربلایی حجت اسدی فروشگاه‌های محصولات فرهنگی حسین جان (ع) را نیز در قزوین راه‌اندازی کرد. از این شهید 3 فرزند پسر دو ماهه، 14 ساله و 6 ساله به یادگار مانده است.
راهش در این روزگاران سخت پر رهرو باد. امید که خون پاکش مایه نجاتی برای اهالی دیار غفلت باشد.
شاعر گرانقدر یوسف رحیمی نیز شعری به وی تقدیم کرده است:
با عطر غریب یاس پرپر رفتند
از مرتبه‌ی عشق فراتر رفتند
با پهلوی غرق خون و بازوی کبود
تا مرقد بی‌نشان مادر رفتند