تودوریو دستایه من

تودوریو دستایه من
نمی رسه به گرد تو
صدایه تکه پاره امو بردار وازاینجابرو
تودسته من یه عکسه پاره است
نبودی ومرگه ستاره است
بذارتنهاببوسم اینجاصدام نمیرسه به فردا
بگذرازاین شکسته ازاین دوباره خسته ردشو ازاین حقیرشب من دیگه حرف نمیزنم
نمیخوامت زیباترینم آغازی ازمرگه زمینم .دیوونه ی کوچه نشینم
آواره ام تنها همینم
هرنوت ازاین گیتارمو یک واژه تاترانه بود
روشعله های شب شکست فرصت یک پروانه بود
اماتوازدلم بریدی می خواستمت اماندیدی
حالابروازاین همیشه ازبقچه ی خشکیده ریشه...