که دهد مرا نشانی ز تو ای نگار جانی*

که دهد مرا نشانی ز تو ای نگار جانی*


 به تجلی تو بینم جمال لن ترانی*


به کدام سعی و کوشش به تو می‌توان رسیدن*


 مگر آنکه رخ گشایی به سوی خود کشانی*


من آتش فراقت من و سوز اشتیاقت*


 که توان زجان گذشتن نتوان زِیار جانی*


چه خوش است صبر بلبل به امید صحبت گل *


 من بعد از این تحمل تو هر چه می‌توانی

اللهم عجل لولیک الفرج