خیره در چشمانت که می شوم

خیره در چشمانت که می شوم
بوی خاک آفتاب خورده به مشامم می خورد
گم می شوم در گندمزار
میان خوشه ها…
همچون شراره های سبز در یک پرتگاه بیکران؛
چشمان تو بی‌وقفه تغییر می‌کند چون ماده‌ای ابدی
و هر روز پاره ای از رازش را می نماید
اما هرگزتن به تسلیمی تمام نمی دهد💕🔥

**
ناظم حکمت