.

.
تا می خواهم از تو بنویسم؛
کاغذ پهن میشود به گستره ی واژگان و
قلم مست میشود و سرگردان!
و من در این بیکران میجویَم واژه ایی را
که تمامِ تو را در تمامِ احساس صرف کند و چه کوششی نافرجام...
و هر بار تورا اینچنین زمزمه میکنم و میخوانمت؛
با هر چه هست تو را نمی توان سرود
گر کاغذ شود هرچه دشت
و
جوهر شود هرچه رود