یه سری آدمارو خیلی دوست دارم...

یه سری آدمارو خیلی دوست دارم...
همونایی که هیچوقت باور نمیکنن اطرافیانشون بد ذاتن...با این که واقعا هستن...
همونایی که میگن دوست دارم اما اگه از دلشون بپرسی واقعا عاشقتن...
همونایی که تا بد بودن ادمارو با چشم خودشون نبینن و لمس نکنن به کسی انگ بد بودن نمیچسبونن...
میگن همه خوبن...مگر اینکه عکسش ثابت شه...
همونایی که وقتی یه دختر بچه ی گل فروش و تو خیابون میبینن اشک تو چشماشون جمع میشه و دستشون و میکنن تو کیفشون... آخرشم میگن بقیه اش واسه خودت...
همونایی که وقتی از جلو گل فروشی رد میشنن یهو پاهاشون قفل میشه و مکث میکنن...یه مرور کوچیک... امروز تولد کسی نیست؟سالگرد چطور؟روز پدرو و روز مادرم که نیست! خودم چی؟ حتما بهانه ای باید باشه... نه.. دلشون گل می خواد و میخرن... بدون مناسبت...
همونایی که همیشه بی دلیل اسمشون و رو گوشیم میبینم... یه اس ام اس که محتواش فقط دلتنگی...
همون آدمایی که وقتی می خوای از خیابون رد شی دستتو میگیرن و سینه سپر میکنن...
همونایی که با این که 100 بار دلشون و شکستی بازم وقتی میبینتتون دستتو میگیره و سفت فشار میده و با یه بوس محکم بهت میفهمونه که همه دلخوریا تموم شده...
یادتون نره ک وظیفتونه مواظب این ادما باشین...