می دونین قضیه این عمار چیست؟

می دونین قضیه این عمار چیست؟

سماء بن حکیم می گوید: ما
در جنگ صفین در سپاه علی علیه السلام در زیر پرچم عمار یاسر با دشمن می جنگیدیم.
نزدیک ظهر شد. در این هنگام ، مردی از سپاه امیرالمؤمنین(ع) به پیش آمد و گفت: عمار
یاسر در میان شما کیست؟


عمار گفت: من هستم.
او گفت: من هنگامی که از خانه بیرون
آمدم ، اطمینان داشتم که ما در مسیر حقیم و معاویه و طرفدارانش بر باطل و گمراهی
هستند، تا شب گذشته نیز، همین عقیده را داشتم.اما دیشب دیدم که اذان گوی ما و اذان
گوی معاویه، هر دو بر یکتایی خدا و نبوت پیامبر(ص) گواهی می دهند، به شک افتاده و
نزد علی(ع) رفتم و ایشان به من فرمود: آیا عمار را ملاقات کرده ای، برو و از او
بپرس و از گفته اش پیروی کن. عمار ، پس از سخنان آن مرد، روشنگری خود را با سخنان
مفصلی به انجام رساند و او را به اردوگاه امیرالمؤمنین(ع)، بازگرداند.در طول جنگ
صفین، عمار، در هر نقطه ای که احساس می کرد ، برای سپاه علی(ع) شبهه و سؤالی بوجود
آمده است، فورا در آن نقطه حاضر می شد و با بیانی رسا و روشنگرانه، حقایق را برای
مردم روشن می ساخت و در همان جنگ نیز به فیض شهادت، نائل گردید.حضرت علی(ع) بعدها و
در اوج جنگ نهروان، غصه و ناراحتی خود را از جای خالی عمار ، بیان می فرمود که: این
عمار...(کجاست عمار؟...)
• در فتنه ی اخیر
که از جهاتی شباهت بسیاری به دوران امیرالمؤمنین(ع) دارد، یکی از اساسی ترین
نیازهای جامعه، روشنگری عمارگونه ی خواص و حضور در صحنه ی آنان برای دفاع از ولایت
است.متاسفانه غبار شبهه و سختی راه، تعدادی از بزرگان و نخبگان را نیز دچار تردید
کرده است و در این هنگامه است که مقام معظم رهبری ، ندای(این عمار) را سردادند.باشد
تا عمارگونه، در صحنه باشیم و با همه ی توان، در راه روشنگری جامعه و ادای تکلیف در
دفاع از انقلاب مظلوم، بکوشیم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ


ديگر از اين همه نيرنگ به تنگ آمــده است
با علي لشکر شبرنگ به جنگ آمـده است

هان ببينيد چه دندان به غضب مي سـايند
کـه به پيکـار «علـي» شيـر عـرب مـي آينـد

فـاش پيـداست کـه از غيـظ برافـروختـه اند
و چه کيـن ها که در انبان دل اندوخته اند

ظـــاهـــرا غصــهء ميراث پـيـمـبـــر دارنـــد
تــا علــي را مـگـر از مسنـد ديـن بـر دارنـد

پس چه در خانه نشستيم؟ علي تنها ماند
منتظــر بهـر چـه هستيم؟ علـي تنهـا مـاند

پـاي در معـرض حفـره اسـت، مراقب باشيم
کـوفــه آبستـن کفــر اسـت، مراقـب باشيـم

با ولـي باش مگـو راه ولايـت سخــت اسـت
آنکــه هـم پـاي ولايـت نـرود بـدبخــت اسـت


اين چه فتنه است که آفت زده ايمــان ها را
«اَيْـنَ عَمّــار» کـه روشـن بکنــد جــان هـا را.



«اَيْـنَ عَمّــار» کــه تـبـيـيــن حقــايق بکند
«اَيْـنَ عَمّــار» کــه از دسـت شمــا دق بکند؟

خصم در گوشه نشسته است که تزوير کند
نکـنــد بــاز تــو را فـتـنــه زمـيــن گـيــر کـنــد

نکـنــد بــا شـتـــر مـعــرکــه هـمـــراه شـوي
نکـنـــد مـثـل «بني ساعده» گـمــراه شـوي

خـصــم، خـصــم است ولو يار نمــايد خود را
در پــس ديــن تــو انـکــار نـمـــايـد خـــود را

دشمن اين مرتبه قرآن سر ني خواهـد بـرد
آنکه مرد است به اين مسئله پي خواهدبرد

نـيــزه نـيــزه اسـت ولـو بـر ســر او قـرآن هـا
کفر کفري است که بر خواستـه از ايمان ها

نيزه نيزه است و دراين قائله خون خواهد ريخت
کفر از اين سجده بي مغز برون خواهد ريخت

شک نکن بعـد ولي روح ولا خواهد سوخت

کودکي در کبد کرب و بلا خواهد سوخـت...