هَمیشہ بـاید کَســـ ـے باشد

هَمیشہ بـاید کَســـ ـے باشد

کہ مَعنے ِسه نقطه ے انتهاے ِ جُملـــه‌هایت را بفَهمد...

هَمیشہ بـاید کَســـ ـے باشد

تا بُغـــض‌هایت را قَبل از لَرزیدن ِ چانه ات بفَهمد...

بـاید کَســـ ـے باشد

کہ وقتے صدایَـــت لَرزید بفَهمد...

کہ اگَرسُکـــوت کردے بفَهمد...

کَســـ ـے بـاشد

کہ اگَر بَهانـــہ گیر شُدے بفَهمد...

کَســـ ـے بـاشد

کہ اگَرسَـــردرد را بهـانه آوردے بَـــ ـراے ِ رفتن و نبودن،

بفَهمد بہ توجُّـــهش احتیاج دارے...

بفَهمد

کہ دَرد دارے،

کہ زندگے دَرد دارد...

بفَهمد کہدلـــت براے ِ چیزهاے ِ کوچَکش تَنگ شده است...

بفَهمد کہ دلـــت براے ِ قَدم زدن زیر ِ باران،

براے ِ بوسیدَنش،
براے ِ یک آغوش ِ گَرم تَنگ شُده است...

هَمیشہ باید کَســـ ـے باشد...
هَمیشہ...