آرزو های دست نیافتنی گاهی در همین نزدیکی زندگی می کنند

آرزو های دست نیافتنی گاهی در همین نزدیکی زندگی می کنند


مثل عاشقانه ترین لحظه ها


که اگر چشم به رویشان نبندی می آیند و دنیایت را نقاشی می کنند


حوصله می خواهد و کمی جسارت


درست مثل طعم اولین دوستت دارم در لحظه ای که اصلا انتظارش را نداشتی


وقتی از گام های مردد نمی ترسی و اعتماد می کنی به همین چشم های ساده


که روبه رویت نشسته و ماته نگاهت شده...


نمی توانی به خودت دروغ بگویی وقتی طپش های بی امان دلت


ساعت را به وقت آمدن کسی کوک می کند که می شناسیش اما به ماندنش مطمئن نیستی


اصلا چه فرقی می کند... ماندنی ها همیشه بی اتفاق ترین روز های زندگی را می سازند


بگذار این هراس بی دلیل، هر شب پا به دنیایت بگذارد


اینکه شاید این آخرین بار باشد و ادامه داشته باشد تا طعم گس: دیگر باید بروم


درست در لحظه ای که انتظارش را نداشتی...