آنکه ناموس علی را زده ، ناموس نداشت

آنکه ناموس علی را زده ، ناموس نداشت
ذرّه ای از زدن فاطمه افسوس نداشت

یاسِ پژمرده چرا ضربة تکراری خورد
در و دیوار مگر ضربة معکوس نداشت

می زد و با عَصبیّت به علی می خندید
ناجوانمرد مگر رحم به قاموس نداشت

بوسه گاهِ لب پیغمبر اکرم بشکافت
وَرنَه مسمار به لب عاطفة بوس نداشت

فضه را خواند در آن معرکه سخت که هیچ ...
مادر و خواهر و یک محرم و مأنوس نداشت

غنچة لِه شده را گرچه علی خاک کند
از در سوخته خون را چه کسی پاک کند....
یاعلی

یالثارات الحسین(ع)