بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
و سپس نشانههای خالقیت، قدرت و ربوبیّت خدا را در وجود خود او، چنان بر شمرد که ابن ابی العوجاء اقرار کرد که هیچ پاسخی نداشتم.
خالقت کیست؟اگر برخی از مردم، راجع به هر اسم خداوند سبحان مانند: إله، رب، مالک، قادر، رازق و ...شک کنند و یا شریکانی برایش بتراشند و جعل کنند، نسبت به اسم خالق،نه میتوانند تردیدی نمایند ونه میتوانند جایگزینی خیال و جعل نمایند!
آدمی میداند، میبیند و یقین دارد که اولاً هیچ چیزی ازلی نیست، پس همه ساخته و خلق شدهاند؛ پس همه چیز مخلوق است - و ثانیاً میداند، می فهمد و میبیند که هیچ چیزی ازلی نیست،پس همه نبوده وسپس پیدایش یافتهاند، پس مخلوقند - و ثالثاَ یقین دارد که نه خود، خالق خودش است و به جهان هستی بخشیده، نه سایرینی که مثل او هستند. پس به وجود خالق یکتا یقین میآورد. لذا خداوند سبحان، عقل انسان را مخاطب قرار داده و میپرسد:
أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ -يا آنها بى هيچ آفريده شدهاند، يا خود خالق خويشند؟!(35)
أَمْ خَلَقُوا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بَلْ لَا يُوقِنُونَ - آيا آنها آسمانها و زمين را آفريدهاند؟! نه، جای تردید نیست بلكه آنها جوياى يقين نيستند!(36)
أَمْ عِنْدَهُمْ خَزَائِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ الْمُصَيْطِرُونَ -آياخزاين پروردگارت نزد آنهاست؟! يا بر همه چيز عالم سيطره دارند؟!(37)(سوره طور آیه 35 تا 37)
تا بتوانند ربوبیت کنند،رازق باشند، بیارند وببرند و ... پس هیچ انسانی که کمی تفکر کند، نمیتواند در وجود خداوند سبحان شک نماید، مگر این که خودش به خودش القا کند که من شک دارم !(پایان)
پاسخ قسمت سوم :
و سپس نشانههای خالقیت، قدرت و ربوبیّت خدا را در وجود خود او، چنان بر شمرد که ابن ابی العوجاء اقرار کرد که هیچ پاسخی نداشتم.
خالقت کیست؟اگر برخی از مردم، راجع به هر اسم خداوند سبحان مانند: إله، رب، مالک، قادر، رازق و ...شک کنند و یا شریکانی برایش بتراشند و جعل کنند، نسبت به اسم خالق،نه میتوانند تردیدی نمایند ونه میتوانند جایگزینی خیال و جعل نمایند!
آدمی میداند، میبیند و یقین دارد که اولاً هیچ چیزی ازلی نیست، پس همه ساخته و خلق شدهاند؛ پس همه چیز مخلوق است - و ثانیاً میداند، می فهمد و میبیند که هیچ چیزی ازلی نیست،پس همه نبوده وسپس پیدایش یافتهاند، پس مخلوقند - و ثالثاَ یقین دارد که نه خود، خالق خودش است و به جهان هستی بخشیده، نه سایرینی که مثل او هستند. پس به وجود خالق یکتا یقین میآورد. لذا خداوند سبحان، عقل انسان را مخاطب قرار داده و میپرسد:
أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ -يا آنها بى هيچ آفريده شدهاند، يا خود خالق خويشند؟!(35)
أَمْ خَلَقُوا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بَلْ لَا يُوقِنُونَ - آيا آنها آسمانها و زمين را آفريدهاند؟! نه، جای تردید نیست بلكه آنها جوياى يقين نيستند!(36)
أَمْ عِنْدَهُمْ خَزَائِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ الْمُصَيْطِرُونَ -آياخزاين پروردگارت نزد آنهاست؟! يا بر همه چيز عالم سيطره دارند؟!(37)(سوره طور آیه 35 تا 37)
تا بتوانند ربوبیت کنند،رازق باشند، بیارند وببرند و ... پس هیچ انسانی که کمی تفکر کند، نمیتواند در وجود خداوند سبحان شک نماید، مگر این که خودش به خودش القا کند که من شک دارم !(پایان)
- ۹۶
- ۲۲ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط