دلم می جوید آن چشمِ سیاهت

دلم می جوید آن چشمِ سیاهت
بلرزد   از خروش  اشک  و آهت
شُدم حیران تو درکوچه ی غم
کجا جویم  ، نگاهِ  گاه  گاهت؟    
کجا می چرخی ودل با که داری
شُدم  بیچاره   از   بارِ  گناهت
از آن روزی که دل بردی زِپیشم
شُدم  قربانی و  افتاده  چاهت
نظر کن گاه بر این کهنه عاشق
که مردم  از غروبِ  بی نگاهت