آدمی که چشم دیدن خوشی دیگران رو نداره، مثل کسی می‌مونه که

آدمی که چشم دیدن خوشی دیگران رو نداره، مثل کسی می‌مونه که تو تاریکی، شمع بقیه رو فوت می‌کنه تا تنها تاریکیِ خودش دیده نشه.
بدبختیِ واقعی اینه که آدم، شادیِ دیگران رو توهین به خودش ببینه.