ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯾﻦ ﺩﺍﺭﺍﯾﯽ ِ ﺯﻧﺪﮔﯽ ِ ﺁﺩﻣﯿﺰﺍﺩ،

ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯾﻦ ﺩﺍﺭﺍﯾﯽ ِ ﺯﻧﺪﮔﯽ ِ ﺁﺩﻣﯿﺰﺍﺩ،
ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﻫﺎﯼ ﺩﯾﺪﻩ ﻭ ﻧﺎﺩﯾﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ...
ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﭘﯿﻐﺎﻡ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ ...
ﮐﻪ ﺍﻋﻼﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺣﻮﺍﺱ ﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻫﺴﺖ ...
ﻫﻤﯿﻦ ﻫﺎ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﻭ ﺳﻪ ﺧﻂ ﭘﯿﻐﺎﻡ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﻝ ﺷﺎﻥ ﭘﯽ ِ ﺗﻮ ،
ﺩﻝ ِ ﺗﻮ ﻭ ﺩﺭﺩ ِ ﺗﻮﺳﺖ ....
ﻫﻤﯿﻦ ﻫﺎ ﮐﻪ ﭘﯿﮕﯿﺮﻧﺪ ... ﮐﻪ ﻧﺒﺎﺷﯽ ﺩﻟﮕﯿﺮﻧﺪ ...
ﻫﻤﯿﻦ ﻫﺎ ﮐﻪ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﺍﺕ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺑﯽ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪ ...
ﺑﺎ ﺑﻬﺎﻧﻪ ، ﺑﯽ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺩﻭ ﺳﻪ ﺧﻂ ﺷﻌﺮ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﻨﺪ ... ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﯽ
ﺧﻮﺩﺕ ...ﻭﺟﻮﺩﺕ ... ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻥ ﺣﺎﻝ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ ...
ﺩﻭ ﺳﻪ ﺧﻂ ﭘﯿﻐﺎﻡ، ﺣﺲ ِ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﯽ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺕ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ
ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺩﺍﺭﺩ، ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺍﺕ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ...
ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﺍﯾﯽ ﻫﺎﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻡ، ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ِ ﺩﯾﺪﻩ ﻭ
ﻧﺎﺩﯾﺪﻩ، ﺑﺮﺍﯾﻢ ﭘُﺮ ﺍﺭﺯﺵ ﻧﺪ ... ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ ﺩﺍﺭﻣﺸﺎﻥ...