این اختـلاف بیـن تو و من همیشه نیـست

این اختـلاف بیـن تو و من همیشه نیـست
باور کنـیم فرصت بودن همیـشه نیست
فتح جهان به دست رفاقـت محقّق اسـت
دنیـا به کـام حضـرت دشمـن همیشه نـیست
مُهـرے که نقش بسـته به پیشانـے شمـا
گویـا گـواه پاکـے دامـن همیـشه نیـست
حـُرّ مـے رود بهـشت و یهـودا جهنّمـےست
مرزے درایـن میـانه معیّن همیـشه نـیست
ما با خداے خـود به توافـق رسیـده ایم
مستـے گنـاه هسـت، ولیـکن همیشه نیست
یک شـب دعاے تشنه ے ما ابـر مـے شود
این روزگار زرد و ستـرون همیشه نیست
با خون خویش سرو و صنوبر نوشته انـد:
جنگل همیشه هست و تبرزن همیـشه نیست