جوانمردی که ستاره پرسپولیس شد.
جوانمردی که ستاره پرسپولیس شد.
روزهای ابتدایی حضورش در پرسپولیس، هیچکس او را نمیشناخت. بیسر و صدا بود و در تمرینات، سر پایین و محجوب.
به گزارش افکارنیوز، میگفتند چون پررو نیست، چیزی از او به عنوان فوتبالیست درنمیآید اما محسن بنگر حرفهای جالبی زد: «یک مهاجم داریم به نام طارمی. آنقدر میدود که همه مدافعان را خسته میکند ساقهایش بلند است، استارت که میزند، باید خودمان را بکشیم تا به او برسیم. سال دیگر میرود اروپا، شک نکنید.» گل ۳۰ متری به صبای قم، اولین حادثهای بود که مهدی برای پرسپولیس رقم زد.
بعد از آن، دربی را یکتنه تغییر داد و همینطور پیش رفت. بعدها شد تنها امید پرسپولیسیها درون زمین اما باز هم گفتند: «جوان است، زیاد از او تعریف نکنید مبادا خودش را گم کند.» جلوتر آمدیم و چشمههای دیگری از طارمی در زمین بازی دیدیم. گل چیپ به النصر عربستان و شادی گلی که غرور از دست رفته خیلیها را برگرداند. غوغای آسیایی او برای پرسپولیس به کنار، او هرگز به دنبال حاشیهسازی در تیم پرحاشیه پرسپولیس نرفت اما اینها برای آنکه مهدی را دوست داشته باشیم کافی نبود؛ او باید چهره دیگرش را نیز نشانمان میداد تا به احترامش کلاه از سر برداریم و ساعتها سکوت کنیم.
در این فوتبال بیدر و پیکر، در شرایطی که باشگاهها، مدیران، مربیان، بازیکنان، بوقچیها و... شاید بخشی از جامعه رسانهای فقط به دنبال جیب خودشان هستند و اخلاق را لگدمال کردهاند، طارمی پرچم آزادگی را بلند کرد و رفتارهایی انجام داد که از جامعه «کنونی» فوتبال بعید بود. اول اتومبیلی که به انتخاب هواداران به دستش رسیده بود را به مجتبی محرمی داد تا اشک پرسپولیسیهای قدیمی را بابت این حرکت مرامی و معرفتیاش درآورد و سپس ۲۵۰ میلیون تومان از باقیمانده مطالباتش را به ۵ خانواده معظم و آبرومند بخشید.
خوشا به حال فوتبال ایران که با معرفی مهدی طارمی، آبرویی برای خود خرید. خوشا به حال ایران که ورزشی به نام فوتبال دارد تا «یک مرد» از آن مثل قهرمانهای دوستداشتنی ظهور کند و یادمان بدهد معرفتها هنوز زنده است. طارمی با این رفتارهایش، در سال اولی که توانست در فوتبال ایران خودش را ثابت کند، با قرارداد ناچیزی که نسبت به سایر بازیکنان با باشگاه پرسپولیس بست، در قلب مردم ایران، جایی برای خود ساخت و تا نبض تاریخ این مملکت میزند، او نیز در ذهن و قلب مردم کشور خواهد ماند. تا همین سال گذشته کمتر کسی نام «مهدی طارمی» را شنیده بود اما حالا کمتر کسی است که نتواند جوانمردی را بدون نام طارمی معنا کند.
❤اینجا بوشهر، تمدن فرهنگ❤
من بوشهری هستم عشقه هوووورااااا
روزهای ابتدایی حضورش در پرسپولیس، هیچکس او را نمیشناخت. بیسر و صدا بود و در تمرینات، سر پایین و محجوب.
به گزارش افکارنیوز، میگفتند چون پررو نیست، چیزی از او به عنوان فوتبالیست درنمیآید اما محسن بنگر حرفهای جالبی زد: «یک مهاجم داریم به نام طارمی. آنقدر میدود که همه مدافعان را خسته میکند ساقهایش بلند است، استارت که میزند، باید خودمان را بکشیم تا به او برسیم. سال دیگر میرود اروپا، شک نکنید.» گل ۳۰ متری به صبای قم، اولین حادثهای بود که مهدی برای پرسپولیس رقم زد.
بعد از آن، دربی را یکتنه تغییر داد و همینطور پیش رفت. بعدها شد تنها امید پرسپولیسیها درون زمین اما باز هم گفتند: «جوان است، زیاد از او تعریف نکنید مبادا خودش را گم کند.» جلوتر آمدیم و چشمههای دیگری از طارمی در زمین بازی دیدیم. گل چیپ به النصر عربستان و شادی گلی که غرور از دست رفته خیلیها را برگرداند. غوغای آسیایی او برای پرسپولیس به کنار، او هرگز به دنبال حاشیهسازی در تیم پرحاشیه پرسپولیس نرفت اما اینها برای آنکه مهدی را دوست داشته باشیم کافی نبود؛ او باید چهره دیگرش را نیز نشانمان میداد تا به احترامش کلاه از سر برداریم و ساعتها سکوت کنیم.
در این فوتبال بیدر و پیکر، در شرایطی که باشگاهها، مدیران، مربیان، بازیکنان، بوقچیها و... شاید بخشی از جامعه رسانهای فقط به دنبال جیب خودشان هستند و اخلاق را لگدمال کردهاند، طارمی پرچم آزادگی را بلند کرد و رفتارهایی انجام داد که از جامعه «کنونی» فوتبال بعید بود. اول اتومبیلی که به انتخاب هواداران به دستش رسیده بود را به مجتبی محرمی داد تا اشک پرسپولیسیهای قدیمی را بابت این حرکت مرامی و معرفتیاش درآورد و سپس ۲۵۰ میلیون تومان از باقیمانده مطالباتش را به ۵ خانواده معظم و آبرومند بخشید.
خوشا به حال فوتبال ایران که با معرفی مهدی طارمی، آبرویی برای خود خرید. خوشا به حال ایران که ورزشی به نام فوتبال دارد تا «یک مرد» از آن مثل قهرمانهای دوستداشتنی ظهور کند و یادمان بدهد معرفتها هنوز زنده است. طارمی با این رفتارهایش، در سال اولی که توانست در فوتبال ایران خودش را ثابت کند، با قرارداد ناچیزی که نسبت به سایر بازیکنان با باشگاه پرسپولیس بست، در قلب مردم ایران، جایی برای خود ساخت و تا نبض تاریخ این مملکت میزند، او نیز در ذهن و قلب مردم کشور خواهد ماند. تا همین سال گذشته کمتر کسی نام «مهدی طارمی» را شنیده بود اما حالا کمتر کسی است که نتواند جوانمردی را بدون نام طارمی معنا کند.
❤اینجا بوشهر، تمدن فرهنگ❤
من بوشهری هستم عشقه هوووورااااا
- ۱.۲k
- ۱۴ خرداد ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط