یاد دارم در غروبی سرد سرد

یاد دارم در غروبی سرد سرد

می گذشت از کوچه ی ما دوره گرد

داد می زد کهنه قالی می خرم

دست دوم جنس عالی می خرم

کاسه و ظرف سفالی می خرم

گر نداری کوزه خالی می خرم

اشک در چشمان بابا حلقه بست

عاقبت آهی کشید بغضش شکست

اول ماه است و نان در خانه نیست

ای خدا شکرت ولی این زندگیست

خواهرم بی روسری بیرون دوید

گفت آقا سفره خالی می خری...؟!