گیرم که سرم را به غمی کوفته ای

گیرم که سرم را به غمی کوفته ای
رگبار تگرگ بر تنم دوخته ای
از طاقت درد ، دلم سوخته ای
بر سوسن و یاس آتش افروخته ای
با جوانه های عشق ،
بی ما چه کُنی...............
#شهزاد