عزیزترینم ! …

عزیزترینم ! …
فرزندم !…
من مادرت هستم .

هیچ کس مرا مجبور به مادری نکرد،
من به اختیار مادر شدم تا بدانم معنی بیخوابیهای شبانه را،…

تا بیاموزم پنهان کردن درد را پشت حجمی از سکوت؛…

تا بدانم حجم یک لبخندکودکانه ات میتواند معجزه زندگی دوباره ام باشد؛

من نه بهشت می خواهم نه آسمان و نه زمین،

بهشت من ،…
زمین من …
و زندگیم …
خدایی است که نفس های آرام کودکی تو رابه من بخشیدست؛

پس من هیچ نمیخواهم هیچ،

هیچ روزی به من تعلق ندارد،

همه ساعتها و ثانیه های من خداییست که در بودن با تو خودش را به من نشان داده...

و من …
دست کودکیت را میگیرم تابه فردای انسانیت برسانم که این رسالت من است ازجانب خدای من....

هیچ منتی از من بر تو وارد نیست که من…

با اختیار …
و با عشق …
تو را به این دنیا آورده ام !