او مانند مجرمی بود که در اتاق قاضی اجازه دفاع به او داده

او مانند مجرمی بود که در اتاق قاضی اجازه دفاع به او داده نمی‌شد.
نه اجازه صحبت داشت و نه اجازه دفاع و نه حتی فریادی..
همچون پرنده‌ای در قفسش کرده بودند و به او می گفتند رشد کن. موفق شو.
وقتی گیس بریده صدایش میکردند.
وقتی اشک چشمانش را نادیده می گرفتند.
سرتاسر او را تعصب فرا گرفته بود و درحالی که بال‌هایش را چیده بودند از او میخواستند پرواز کند.


"من نوشت"

"ر.کاف"