درد هایـــــــــم را مینویســـــــم در صفحه ی مجازی،

درد هایـــــــــم را مینویســـــــم در صفحه ی مجازی،
تا دل بی طاقتــــــــــم برای لحظاتــــــــــی هم که شده آرام بگیرد،
تا حتی ذره ای هم که شده سبــــــــــک شوم، نمیدانــــــــــــی ...
ایــــــــــن روزها چقـــــــــــدر پــــــــــــــرم از بغضـــــــــی بی انتها،
پــــــــــــــرم از فریادی که در گلــــــــــــو خفه شده،
اما حــــــرف نمیزنـــــــم و سکـــــــوتی میکنـــــــم به مساحـــــــــت تمام دردهای بی درمانـــــــــــم
ببیــــــــــــــــن مرا !
روزه ی سکـــــــــــــــــوت گرفته ام ...
این روزها نه اینکه دردی نیســــــــت، هســــــــت
اما گـــــــــــــــوش شنوایـــــــی نیست.