من برای امروزی که تو را ندارم

من برای امروزی که تو را ندارم
ناراحت نیستم !
ناراحتم برای چهل سالگی ام،
آنجا که به بهانه ی یک شعر، یک آهنگ،
به یادت می‌افتم؛
و به دخترم لبخند میزنم...
من برای آن لبخند که درد دارد، 
ناراحتم...