از این سرای زشت

از این سرای زشت
پناه می‌برم به شعر!
پناه می‌برم به عشق!
عشق تو است،
که رخشان کند زندگانیم!
عشق تو،
چلچراغی که در دل من روشنی دهد.

#نزار_قبانی
دیدگاه ها (۶)

گاهی می‌اندیشم درختی که تنهابالایِ کوه زندگی می‌کندچرا از جن...

گفتی ز ناز بیش مرنجان مرا بروآن گفتنت که بیش مرنجانم آرزوست#...

دریغا که اگر عشق به کار می‌بود کجا ستمی در وجود می‌آمد تا خو...

چقدر انسان تنهاستمثل پر کاه در هوای طوفانی...#عباس_معروفی

زندگی را طعم لب های تو گیرا می کندعطر یاد تو دلم را غرق رویا...

نکند دست کسیدست تو رالمس کند!کاش این دلهرهاینقدردل آزار نبود...

شعر عاشقانه ناب

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط