و

و...
تو را خون بالا می آورم
شبیهِ سبلانی آتشفشان را
امروز از آن همه تلواسه
تنها دریاچه ای مانده است...
به زلالی اشکهایت
شاید گاه گاهی برای آبتنی کردنت
زیر بغضِ ماه...