بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت چهارم :
که خودش را می‌سوزاند؛ روحش در آتش فراق دوری از رحمت خدا، غُبن پشیمانی، حسرت، قرار گرفتن در جوار فاسدان، دوری از محبّان خدا، محروم شدن از کلام خدا و لقاء الله و می‌سوزد، و جسمش در آتش مجسمی که خودش شعله‌ور نموده می‌سوزد:إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا وَأُولَئِكَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ - ثروتها و فرزندان كسانی كه كافر شدند، نمی‏ تواند آنان را از عذاب خداوند باز دارد، و از كيفر، رهايی بخشد.و آنان خود، آتشگيره هیزم دوزخند.(سوره آل عمران آیه 10)
نتایج :
یک) - رحمت و مغفرت واسعۀ الهی، به معنای پوچ کردن خلقت و هدایت و پوچ کردن اعمال نمی‌باشد.
دو) - اجر یا همان پاداش و مکافات عمل، جدای از عمل نمی‌باشد، بلکه همان روح و ملکوت عمل است که به شکل بهشت و نعمت‌ هایش یا جهنم و عذاب‌ هایش ظهور می‌یابد.
سه) - هیچ صواب کار خیر و یا گناهی، کوچک نیست؛ چرا که در محضر خداوند سبحان انجام می‌دهیم.
چهار) - هیچ گفتار یا کرداری، با انجامش به پایان نمی‌رسد، بلکه آثارش تا قیامت باقی می‌ماند. بنابراین، کسی که کاری خوب را برای خداوند متعال به انجام می‌رساند و یا مرتکب گناه می‌شود، مسبب آثارش تا قیامت می‌باشد؛ لذا مستحق پاداش ابدی یا عذاب‌ طولانی یا ابدی می‌گردد.
پنج) - عمل نیکو حسنه یا عمل نادرست سیئه، یا به تعبیر دیگری صواب و گناه، شاکلۀ انسان را می‌سازد که یا نور، روح و ریحان می‌شود و یا آتش و هیزم جهنم.(پایان)