من قشقایی ام؟

من قشقایی ام؟
من قشقایی ام، اما از قشقایی تنها نامش را به دوش می کشم!
من قشقایی ام، اما از زبان تورکی تنها افعالش برایم باقی مانده است با حروف اضافه و چند ضمیر به مقدار نا کافی!
من قشقایی ام، اما اعدادم را به فارسی می گویم!
من قشقایی ام، اما حافظه تاریخی ام رو به زوال می رود. انگار یادم رفته است زمانی انگلیس را هم به زانو در آوردیم.
من قشقایی ام، اما فرزندم زبان مادری اش را نمی داند! راستی اینطور به زبان مادری اش توهین می کند یا به مادرش ؟ شاید هم به هر دو!
من قشقایی ام، هم او که روزگاری زیر سلطه خان ها بود. اکنون آنها رفته اند و ما مانده ایم و میراث آنها: فقر و شاید هم از نوع فرهنگی!
من قشقایی ام، نترس! برنو دستم نیست! این قلم است. نوکش تیز است اما تنها به مقدار کافی! آنقدر کافی که بتواند تن چرچیل را در قبر بلرزاند و دهان فاشیست ها را ببندد.
من قشقایی ام، با انگلیس جنگیده ام، در برابر کودتای 28 مرداد ایستاده ام، خاک وطنم را به بیگانه نفروخته ام اما چرا حتی از داشتن یک شبکه تلویزیونی به زبان مادری محرومم؟
من قشقایی ام، هویتم را از اجدادم پس می گیرم. نه، دنبال مردان برنو به دست نیستم! دنبال زنان شیر دل هستم. همان هایی که چنین مردانی را تربیت کردند.
من قشقایی ام، نه، دنبال چادر نشینی نیستم! زبانم را ، هویتم را و اصل خودم را میخواهم، دنبال فتوکپی نیستم!
من قشقایی ام، نمیخواهم زنان قشقایی خانه نشین شوند. میخواهم آنها از همه تاریخ انتقام بگیرند! نه، دیگر تنها هنر آنها زائیدن شیران نر نیست!!!
میخواهم قشقایی برای همه قشقایی ها باشد....