ﻣﺎ ﻧﯿﺰ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﯼ

ﻣﺎ ﻧﯿﺰ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﯼ
ﻟﺤﻈﻪ ﯾﯽ ، ﺳﺎﻟﯽ ، ﻗﺮﻧﯽ ، ﻫﺰﺍﺭﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﭘﯿﺶ ﺗَﺮﮎ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺟﺎﯼ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ
ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺳﯿﺎﺭﻩ ، ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﮎ
ﺩﺭ ﻣﺠﺎﻟﯽ ﺗﻨﮓ ــ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺖ ــ
ﺩﺭ ﺣﺮﯾﺮ ﻇﻠﻤﺎﺕ ، ﺩﺭ ﮐﺘﺎﻥ ﺁﻓﺘﺎﺏ
ﺩﺭ ﺍﯾﻮﺍﻥِ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﯼ ﻣﻬﺘﺎﺏ
ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻫﺎﯼ ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﺩﺭ ﺷﺎﺩَﺭﻭﺍﻥِ ﺑﻮﺭﺍﻥ
ﺩﺭ ﺣﺠﻠﻪ ﯼ ﺷﺎﺩﯼ ، ﺩﺭ ﺣﺼﺎﺭ ﺍﻧﺪﻭﻩ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ
ﯾﮕﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﯾﮕﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺳﺮﻭﺩ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ ﺣﯿﺎﺕ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ . . . .