فرياد سكوتم را گوش كن...

فرياد سكوتم را گوش كن...
و نجواي خاموشي ام را معنا كن...
من مفهوم(( نگريستن))،
و(( نه گريستن )) هستم...
من...
براي زورق كوچك خوشبختي ام،
یك دريا گريسته ام....
تا در گل نشيند،
نهنگ آرزوهايم....
در پايين سد سكوتم،
سكوت نكنيد...
تا مبادا سيلاب ويرانگر اندوهم،
جلگه سبز نگاهتان را،
فرو شويد....
موجي است سركش...
اما نهان...
که آرامش ظاهرم را،
به صخره هاي سخت زمان خواهد كوبيد...
تا طفل فرو خفته ي فريادم،
بياموزدچگونه سر دهدسرود سبز:
(( نگريستن))..،
و (( نه گريستن)) را...