یک امشب بیا.......

یک امشب بیا.......
تا وسط حرف خیابان بپریم!!
و به معابر ورشکسته از عشق
رونق دوباره دهیم..

یک امشب بیا......
تا به اعتبار «تو»
به کوچه های خلوت شخصیت دهیم!!
و حق پایمال شده پیاده رو ها را
از عابران مغموم باز ستانیم..

فقط همین امشب.......
مرا در خاک ریز سینه هات پناه بده!!
تا از این بی کسی
تا بن دندان مسلح جان سالم بدر برم...


بگذار تا لمس آغوشت.........
پرچم سفیدی باشد
میان جنگ های درونی من!!

یک امشب بیا........
تا در نگاه هیز شهر تانگو شویم!!
و رفت و آمد کنیم در میان پیک های
به بلوغ رسیده ی شراب...


تا شب از دهان نیفتاده بیا.......
تا بی خوابی را به پلک های این شهر
الصاق کنیم...