غنچه ی باغ بهشتم،گل سرخ چمنم

غنچه ی باغ بهشتم،گل سرخ چمنم
هم دمم،هم نفسم،نام من این است: زنم

شعراگر شعرشودخال وخطی از من هست
مرد اگرمرد شودمادر او کیست؟منم!

زخمی از غربت نارنج وترنج است دلم
یوسفی گم شده درمعجزه پیرهنم

دردها داشته ام از غم تاریخی عشق
از ندانستن قدرم چه کبود است تنم

مرغ افسانه ایم ،شاه پر ققنوسم
زندگی بال وپری یافته از سوختنم

صبر نام دگرم بودو تو می دانستی
چشم بستی بروم ،حرف دلم را نزنم

گرچه در دورترین نقطه دنیا باشم
می تپد قلب غزل پیش زنان وطنم