.

.
.
دروغ است آسمان
معجزه خواب تر از لالایی سنگ هاست
من و تو ساکنان کلبه ی حبابیم.

شاعره ای مست
پریشب بر گرانیت سرد گوری سینه
میمالید و یادم افتاد
یادم افتاد...پشت زیتونهای تالار رقص بود
دسته ای لاشخور به جنین دختربچه ای شاید زل زده بودند.
دروغ است آسمان
معجزه خواب تر از لالایی سنگ هاست
من و تو ساکنان کلبه ی حبابیم
ناسوت