بـاید ،

بـاید ،
مـردانگـی ببــارد
از ســر ُ روی ِ کــارهایــَـت ،
سینــه ســپـر کنی
وقت ِ بی حوصلگـی ـهـایـَم
و مـن
زنانگـی اَم را مــُشت کــنم
بکـوبـَــم بر هیبــَت ِ مردانگــی اَت .
خستــه که شدم از بـه جایــی نرسیدنــَم

آغـوش بــاز کنــی بــرایــَم
و من
جشن بگــیرم
عاشقـانه های جنجــالی ِ
دو نفــره مان را....