شک و تردیدت اگر در راه عشق ما نبود

شک و تردیدت، اگر در راه عشق ما نبود
بین ما دیگر خبر از صحبت بیجا نبود
بارها در امتحان عشق ، ثابت کرده‌ام ...
جز تو در قلب و خیال و خاطر شیدا نبود
باز هم تا در به تخته می خورد ، خاطی منم؟
در شگفتم ... جز من بیچاره ی تنها نبود ؟!!
در فضای خسته و مسموم آن تردید ها
عمق احساسات من در سایه ها پیدا نبود
مانده ام آیا مرا می خواهی آخر یا که نه؟؟
چون اگر می خواستی ، این عشق. ،بی معنا نبود
زیر باران مانده ام با بغضی از دلواپسی
هیچ وقت اشکم به این ‌حد واضح و گویا نبود
هان ! بگو حرف حسابت چیست ؛ اصلش را بگو
دوستم دیگر ن ... اما ، حق « این رسوا » نبود !
پرسه ی تنها و تلخ کوچه‌های خاطره ...
حق من ....ای بی وفا ...باور بکن اینها نبود