زﻧﯽ ﺑﺎ ﺗﺎر ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻟﺒﺎس ﺗﻮر ﻣﯽ ﺑﺎﻓﺪ زﻧﯽ در ﮐﻨﺞ ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻧ
زﻧﯽ ﺑﺎ ﺗﺎر ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻟﺒﺎس ﺗﻮر ﻣﯽ ﺑﺎﻓﺪ زﻧﯽ در ﮐﻨﺞ ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻧﻤﺎز ﻧﻮر ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ * زﻧﯽ ﺧﻮ ﮐﺮدﻩ ﺑﺎ زﻧﺠﯿﺮ زﻧﯽ ﻣﺎﻧﻮس ﺑﺎ زﻧﺪان ﺗﻤﺎم ﺳﻬﻢ او اﯾﻨﺴﺖ ﻧﮕﺎﻩ ﺳﺮد زﻧﺪاﻧﺒﺎن * زﻧﯽ را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ ﻣﻦ ﮐﻪ ﻣﯽ ﻣﯿﺮد ز ﯾﮏ ﺗﺤﻘﯿﺮ وﻟﯽ آواز ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ اﺳﺖ ﺑﺎزی ﺗﻘﺪﯾﺮ * زﻧﯽ ﺑﺎ ﻓﻘﺮ ﻣﯽ ﺳﺎزد زﻧﯽ ﺑﺎ اﺷﮏ ﻣﯽ ﺧﻮاﺑﺪ زﻧﯽ ﺑﺎ ﺣﺴﺮت و ﺣﯿﺮت ﮔﻨﺎﻫﺶ را ﻧﻤﯽ داﻧﺪ * زﻧﯽ وارﯾﺲ ﭘﺎﯾﺶ را زﻧﯽ درد ﻧﻬﺎﻧﺶ را ز ﻣﺮدم ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺑﺎرﻩ ﻧﮕﻮﯾﻨﺪش ﭼﻪ ﺑﺪ ﺑﺨﺘﯽ ﭼﻪ ﺑﺪ ﺑﺨﺘﯽ....
- ۴۹۱
- ۰۲ شهریور ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط