یه همسایه ای داشتیم ماهواره داشتن.

یه همسایه ای داشتیم ماهواره داشتن.

زنش زیاد میومد خونه ما.
یه مدت مدام زیر گوشم میخوند: بیا عضو کمپین آزادی یواشکی شو. اینقدر خودتو لای پارچه مشکی نپیچون عزیز من!

منم همیشه یه جوری با یه خنده ای-چیزی حرفشو به شوخی میگرفتم و بحثو عوض میکردم، اما یه بار که دیگه خیلی گیر داده بود و داشت عاصیم میکرد با یه قیافه حق به جانب گفتم:

آدم زرنگ همه چیزشو به بقیه نمیگه ولی بین خودمون باشه که من خیلی وقته عضوم!
جا خورد… قندو تف کرد تو چایی و گفت: چی؟! تو عضوی؟!

گفتم: بعله که عضوم. من الان پونزده ساله عضو آزادیای یواشکیم! شاید باور نکنی ولی آزادیای یواشکی من حتی از علی نژاد هم بیشتره. خیلی بیشتر از اون که فکرشو بکنی. منتها آزادیای من واقعا یواشکیه. از عاشقانه های شبانه و پرحرارت من و شوهر باوفام هیچکس خبر نداره.

آزادیای افرادی که از علی نژاد تقلید میکنن آزادی نیست.
کاریکاتور آزادیه.
آزادی یعنی هیچ انسانی بهت دستور نده؛ نه علی نژاد و نه هیچکس دیگه. برخلاف تصور خیلیا من کاملا آزادم، چون فقط به دستور خداست که حجاب دارم نه هیچ بنی بشری…
خدا تو قرآن تو سوره احزاب آیه ۵۹ دستور داده زن باید حجاب داشته باشه و من افتخار میکنم که از دستور خدا پیروی میکنم نه یه روزنامه نگار فراری!!

من آزاد هستم. آزاد آزاد…آزادتر از علی نژاد و همه تقلیدکاراش.
اگر تعریفت از آزادی اینه که خودتو مثل نمایشگاه به همه نشون بدی باید بگم این تو نیستی که آزادی، این بازدید از توئه که آزاده. همون که بالاش مینویسن: بازدید برای عموم آزاد است…

استکان چایی رو کوبید روی نعلبکی و با تکبر پاشد رفت… متاسفانه چند ماه بعد بخاطر ارتباطش با یه مرد دیگه با همسرش دعواش شد و بعد از بیست سال زندگی شوهر و سه تا بچش رو به خاک سیاه نشوند و فرار کرد.
الان هروقت گریه های دلخراش دختر کوچیکشو میشنوم دوست دارم یه بار دیگه ببینمش تا بهش بگم: تو از انسانیت آزادی…برو هرچقدر دلت میخواد آزاد باش…