𐙚🦋 پارت اول — «همسایه‌ی جدید» 🦋𐙚

𐙚🦋 پارت اول — «همسایه‌ی جدید» 🦋𐙚

آت با عجله از خونه بیرون اومد و در رو پشت سرش بست.

آت: آخیش... بالاخره آماده شدم.

همین که برگشت، پسر جوانی رو دید که جلوی خونه‌ی کناری ایستاده بود و چند تا جعبه روی زمین گذاشته بود.

پسر سرش رو بلند کرد.

چند لحظه نگاهشون به هم گره خورد.

پسر لبخند کوچیکی زد.

جیمین: سلام.

آت کمی مکث کرد.

آت: سلام.

جیمین به جعبه‌های کنار پاش اشاره کرد.

جیمین: تازه اسباب‌کشی کردیم.

آت با تعجب به خونه نگاه کرد.

آت: پس همسایه‌ی جدیدی؟

جیمین: آره. فکر کنم از این به بعد زیاد همدیگه رو ببینیم.

آت خندید.

آت: امیدوارم همسایه‌ی دردسرسازی نباشی.

جیمین با شیطنت گفت:

جیمین: من؟ اصلاً.

آت: این «اصلاً» خیلی مشکوکه.

جیمین خندید.

جیمین: تو همیشه این‌قدر زود درباره‌ی آدما قضاوت می‌کنی؟

آت شونه بالا انداخت.

آت: بستگی داره طرف چقدر دردسر درست کنه.

جیمین یکی از جعبه‌ها رو برداشت.

جیمین: پس باید حواسم باشه.

آت می‌خواست بره که جیمین صداش زد.

جیمین: راستی...

آت برگشت.

جیمین: اسم تو چیه؟

آت با تعجب نگاهش کرد.

آت: همسایه‌ای و هنوز اسمم رو نمی‌دونی؟

جیمین خندید.

جیمین: خب، الان می‌پرسم.

آت: آت.

جیمین چند لحظه مکث کرد.

جیمین: آت... اسم قشنگیه.

آت لبخند کوچیکی زد.

آت: ممنون.

بعد راه افتاد.

اما چند قدم نرفته بود که صدای جیمین رو شنید.

جیمین: منم جیمینم!

آت بدون اینکه برگرده، لبخند زد.

آت: فهمیدم، آقای همسایه!

جیمین با خنده جعبه رو برداشت و وارد خونه شد.

و شاید هیچ‌کدومشون نمی‌دونستن...

همین آشنایی ساده، قرار بود کم‌کم تبدیل به چیزی بشه که هیچ‌کدوم انتظارش رو نداشتن. 🦋

𐙚🦋 پایان پارت اول 🦋𐙚

پارت بعد: اولین دیدار دوباره‌ی آت و جیمین... این بار بیرون از خونه 👀🎀