من فدای طعمِ شیرینِ لبِ قندت شوم

من فدای طعمِ شیرینِ لبِ قندت شوم

عاشق ِچشم ِقشنگ وطرحِ لبخندت شوم

پیشِ من از طاقِ ابروهای نازت قصه گو

تا خودم دیوانه ی ابرویِ پیوندت شوم

اینهمه خوردی قسم پیشم بمانی تا ابد

آمدم قربانِ تو با عهد و سوگندت شوم

نذر من کردی گلم آن گردن آویزت ولی

کاش میشد تا دمی بند ِ گلوبندت شوم

دامن کوتاه و گل دار ِ قشنگت را بپوش

با دو دستم حلقه ای جایِ کمربندت شوم

چادر ازسر وانکن میترسم ازچشمان ِشور

چادرت را واکنی باید که اسفندت شوم

قفل و زنجیر نگاهت را به چشمانم ببند

آفرینت گویم و پا بسته در بندت شوم ❤ ❤