کاش میدانستی،

کاش میدانستی،
که هنوز هم ،تمام خیابان ها رد پای تورا به خاطر دارند،
پیاده روهای شهر تورا میشناسند،
آنقدر که من نام تورا در گذر گاه های این شهربرده ام،
خط کشی های عابرپیاده هم،تورا با نام کوچکت صدامیزنند،
رهگذرانی که منو تورا بهم نشان میدادند شاهد نبودن تو وتنهایی من هستن،
گل فروش های سرچهار راه برای نبودنت در کنار من ،
تورا نفرین میکنند،
کاش نمیکت های پارک میتوانستن سخن بگویند ونبودنت را فریاد بزنند،،
تاتمام پلیس های شهر درپی تو روان شوندو به جرم ،حریمی که شکستی وآغوشی که کشته ای ،تورا بازداشت نمایند..
تعجب میکنی؟...
تعجب ندارد،
خوب من،
من هرشب تاصبح باتو قدم میزنم،
باتو صحبت میکنم،
تورا در آغوش میگیرم
باتو چای میخورم
من اصلا تورا در خودم زندگی میکنم..
(ر __ش__ج__ر)