🔻نشریه کریدل: «مسیر ترامپ» در ارمنستان، شکاف میان واشنگتن
🔻نشریه کریدل: «مسیر ترامپ» در ارمنستان، شکاف میان واشنگتن و ایروان، با تهران و مسکو را عمیقتر میکند/ قفقاز جنوبی، آزمونی برای تشخیص تابآوری ایران و روسیه درباره پیشروی آمریکا
🔹سفر یکساعته مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، به ایروان در آستانه انتخابات پارلمانی ارمنستان، از امضای سه توافق راهبردی پرده برداشت که مهمترین آنها با نام «مسیر بینالمللی صلح و شکوفایی ترامپ» (TRIPP) ثبت شد.
🔹این چارچوب، که با میانجیگری ترامپ جایگزین کریدور مورد مطالبه باکو شد، بلکه تأسیس شرکت توسعهای است که ۷۴ درصد سهام آن در اختیار نهادهای آمریکایی تحت حمایت مالی دولت واشنگتن قرار میگیرد و ارمنستان تنها ۲۶ درصد سهم خواهد داشت. بر اساس ماده ۶ این توافق، ایروان حقوق انحصاری بهرهبرداری از زمینهای این مسیر را برای ۴۹ سال اول به این شرکت واگذار کرده که با توافق طرفین تا ۹۹ سال قابل تمدید است.
🔹آنچه در لفافه همکاری راهبردی و حمایت از حاکمیت و دموکراسی ارمنستان پکیج شده است، در واقع استقرار پایگاه اقتصادی و امنیتی بلندمدت آمریکا در نقطه مرزی شمال ایران است. همزمانی این اقدام با تحولات اخیر منطقه و حملات رژیم صهیونیستی و آمریکا به ایران، حساسیتها را دوچندان کرده است. بهراستی چگونه میتوان پذیرفت که واگذاری کنترل منطقه حساس مرزی مغری-نوردوز به یک شرکت آمریکایی آنهم برای نزدیک به یک قرن، اقدامی عادی و بیخطر برای امنیت ملی ایران باشد؟
🔹حتی مخالفان داخلی پاشینیان، همچون رابرت کوچاریان، این پروژه را ضربهای به روسیه و ایران و حرکتی برای ایجاد بیاعتمادی میان تهران و ایروان خواندهاند. حمایتهای انتخاباتی واشنگتن از حزب حاکم ارمنستان، آشکارا با هدف تثبیت دولتی دنبال میشود که مسیر امریکاگرایی را با فاصله گرفتن از مسکو و نادیده گرفتن حساسیتهای امنیتی همسایگان بپیماید.
🔸این اما نخستین باری نیست که منافع راهبردی ایران در قفقاز قربانی انفعال دستگاه دیپلماسی میشود. پیشتر، پروژه جنجالی دالان زنگزور، با چراغ سبز و میانجیگری اعضای ناتو، عملاً مرز مشترک ایران و ارمنستان را دور زد و به قیمت هممرز شدن ایران با نیروهای پیمان آتلانتیک شمالی تمام شد. آن زمان، دولت پزشکیان با بیتوجهی و سادهانگاری، کمترین وقعی به این زنگ خطر ننهاد و اجازه داد خاکریز استراتژیک شمال کشور بدون هیچ هزینهای برای جبهه مقابل فرو بریزد.
🔸اکنون «مسیر ترامپ» دومین غفلت راهبردی ایران در زمین بازی قفقاز محسوب میشود که نه تنها تداوم همان خبط گذشته است، بلکه با واگذاری احتمالی ۹۹ ساله حاکمیت سرزمینی نقطه کلیدی اتصال ایران به کریدورهای اروپایی، ضربهای به مراتب عمیقتر و مهلکتر را متوجه امنیت ملی میکند. تبدیل شدن قفقاز جنوبی به میدان آزمون نفوذ آمریکا در حریم مشترک ایران و روسیه، طرحی برای نرمالایز کردن ارمنستان و خاورمیانهسازی مرزهای شمالی جمهوری اسلامی و تکرار سناریوهای پیشین آمریکا در منطقه است.
✅️ @Rajanews_com.
#اللهم_صل_علی_محمد_و_ال_محمد_و_عجل_فرجهم
🇮🇷#اخبار_را_با_کانال_خط_شکن_دنبال_کنید
#السلام_علیک_یا_قتیل_المذاکرات🇮🇷😭😭
📣#کانالمون_در_ایتا_افتتاح_شد👇
https://eitaa.com/xcbnbbh
🔹سفر یکساعته مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، به ایروان در آستانه انتخابات پارلمانی ارمنستان، از امضای سه توافق راهبردی پرده برداشت که مهمترین آنها با نام «مسیر بینالمللی صلح و شکوفایی ترامپ» (TRIPP) ثبت شد.
🔹این چارچوب، که با میانجیگری ترامپ جایگزین کریدور مورد مطالبه باکو شد، بلکه تأسیس شرکت توسعهای است که ۷۴ درصد سهام آن در اختیار نهادهای آمریکایی تحت حمایت مالی دولت واشنگتن قرار میگیرد و ارمنستان تنها ۲۶ درصد سهم خواهد داشت. بر اساس ماده ۶ این توافق، ایروان حقوق انحصاری بهرهبرداری از زمینهای این مسیر را برای ۴۹ سال اول به این شرکت واگذار کرده که با توافق طرفین تا ۹۹ سال قابل تمدید است.
🔹آنچه در لفافه همکاری راهبردی و حمایت از حاکمیت و دموکراسی ارمنستان پکیج شده است، در واقع استقرار پایگاه اقتصادی و امنیتی بلندمدت آمریکا در نقطه مرزی شمال ایران است. همزمانی این اقدام با تحولات اخیر منطقه و حملات رژیم صهیونیستی و آمریکا به ایران، حساسیتها را دوچندان کرده است. بهراستی چگونه میتوان پذیرفت که واگذاری کنترل منطقه حساس مرزی مغری-نوردوز به یک شرکت آمریکایی آنهم برای نزدیک به یک قرن، اقدامی عادی و بیخطر برای امنیت ملی ایران باشد؟
🔹حتی مخالفان داخلی پاشینیان، همچون رابرت کوچاریان، این پروژه را ضربهای به روسیه و ایران و حرکتی برای ایجاد بیاعتمادی میان تهران و ایروان خواندهاند. حمایتهای انتخاباتی واشنگتن از حزب حاکم ارمنستان، آشکارا با هدف تثبیت دولتی دنبال میشود که مسیر امریکاگرایی را با فاصله گرفتن از مسکو و نادیده گرفتن حساسیتهای امنیتی همسایگان بپیماید.
🔸این اما نخستین باری نیست که منافع راهبردی ایران در قفقاز قربانی انفعال دستگاه دیپلماسی میشود. پیشتر، پروژه جنجالی دالان زنگزور، با چراغ سبز و میانجیگری اعضای ناتو، عملاً مرز مشترک ایران و ارمنستان را دور زد و به قیمت هممرز شدن ایران با نیروهای پیمان آتلانتیک شمالی تمام شد. آن زمان، دولت پزشکیان با بیتوجهی و سادهانگاری، کمترین وقعی به این زنگ خطر ننهاد و اجازه داد خاکریز استراتژیک شمال کشور بدون هیچ هزینهای برای جبهه مقابل فرو بریزد.
🔸اکنون «مسیر ترامپ» دومین غفلت راهبردی ایران در زمین بازی قفقاز محسوب میشود که نه تنها تداوم همان خبط گذشته است، بلکه با واگذاری احتمالی ۹۹ ساله حاکمیت سرزمینی نقطه کلیدی اتصال ایران به کریدورهای اروپایی، ضربهای به مراتب عمیقتر و مهلکتر را متوجه امنیت ملی میکند. تبدیل شدن قفقاز جنوبی به میدان آزمون نفوذ آمریکا در حریم مشترک ایران و روسیه، طرحی برای نرمالایز کردن ارمنستان و خاورمیانهسازی مرزهای شمالی جمهوری اسلامی و تکرار سناریوهای پیشین آمریکا در منطقه است.
✅️ @Rajanews_com.
#اللهم_صل_علی_محمد_و_ال_محمد_و_عجل_فرجهم
🇮🇷#اخبار_را_با_کانال_خط_شکن_دنبال_کنید
#السلام_علیک_یا_قتیل_المذاکرات🇮🇷😭😭
📣#کانالمون_در_ایتا_افتتاح_شد👇
https://eitaa.com/xcbnbbh
- ۳۹۹
- ۱۶ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط